Qaranlıq təhlükə: bağnazlıq: Zina edənlərin öldürülməsi

Zina edənləri öldürün. (1623-Tirmizî] [1601)

Evli olduğu halda zina edənləri daşlayaraq öldürün. (1111- Buhârî] [1606-Buhari-Müslim-Tirmizi-Ebu Davud-Nesai-İbn Mace)

u saxta hədislər Tövratda keçən “zina edənin daşlanaraq öldürülməsi”

hökmünü İslama daxil etmək və rəcm kimi bir vəhşiliyi normal göstərməyə çalışmaq üçün uydurulmuşdur. Həmin bu uydurmanı hədis ədəbiyyatına daxil edə bilmək üçün bəzi dırnaqarası alimlər başqa saxta hədislər uydurmaqdan geri qalmayıblar. Aşağıda bir neçə nümunəsini görəcəyimiz bu hədislər rəcm cəzasını normal göstərmək üçün Peyğəmbərimiz (s.ə.v), xəlifələrə və səhabələrin boynuna atılmış böhtanlarla doludur:

“Zina edən evlilərin daşlanaraq öldürülmələrini əmr edən ayə hz. Aişənin döşəyinin altındakı səhifədə yazılı halda mövcud idi.

Peyğəmbər (s.ə.v) öləndə hz. Aişə onun dəfn olunma işləri ilə məşğul olarkən, evin açıq qapısından içəri girən bir keçi o səhifəni yedi. Beləliklə, daşla öldürmə cəzası Qurandan çıxdı. Lakin hökmü qüvvədədir”. (İbn-i Mace 36/194; Hanbel 3/61,5/131)

“Keçinin yeməsi nəticəsində Qurandan çıxan daşlama ayəsini Ömər Qurana təkrar əlavə etmək istədi. Lakin xalqın dediqodusundan qorxduğu üçün, buna cəsarəti çatmadı”. (Buhari 53/5; 54/9; 83/3; 93/21; Muslim, Hudud 8/1431; Ebu Davut 41/1; Itkan 2/34).

“Allah hz. Məhəmməd (s.ə.v)-i haqq ilə göndərmiş və Ona kitabı endirmişdir. Rəcmlə əlaqədar ayə də Ona endirilən ayələr sırasına daxil idi. Biz bu ayəni oxuduq, əzbərlədik və anladıq.

Rəsulullah (s.ə.v) rəcm hökmünü tətbiq etdi, ondan sonra biz də tətbiq etdik. Qorxum budur ki, zaman keçdikcə biri çıxıb: “Biz Allahın kitabında rəcmlə əlaqədar ayəni tapa bilmirik” deyər və Allahın buyurduğu bir fərzi yerinə yetirməyərək azğınlığa düşər.

Şübhəsiz ki, rəcm, Allahın kitabında evli olunduğu, şahidlərin olduğu, hamiləlik və ya edilən zinakarlığın təsdiq edildiyi hallarda zina edənin əleyhinə olan bir haqdır”. (Müslim, Hudûd, 15)

Xəlifə Ömərin rəcm cəzasını, Mədinə minbərindən elan etməsi, aralarında bir çox səhabə olan camaatdan heç birinin buna qarşı çıxmaması, rəcmin mütləq olduğunu göstərir. (Sahih-i Müslim Tercüme ve Şerhi, Ahmed Davudoğlu, Istanbul 1978, VIII, 350). es-Serahsî (ö. 490/1097)

İslama, Qurana, Peyğəmbərimiz (s.ə.v) və səhabələrə atılmış saysız iftiralarla dolu, yuxarıda verilən uydurma hədisləri ətraflı araşdıraq:

Hər şeydən əvvəl Allah ayələri ilə Quranın İlahi qoruma altında olan bir kitab olduğunu açıq şəkildə bildirmişdir:

Allah açıq şəkildə Quranı qoruduğunu, ayələri bir yerə gətirib saxlayanın Özü olduğunu ayələrində bildirmişdir. Son endirilmiş vəhy olan Quranın ilahi bir qoruma altında olduğunu yenə Quranın özündən öyrənirik. Çünki O son kitab olduğu üçün Qiyamətə qədər insanların hidayət tapmasına vəsilə olacaq. Buna görə də, son vəhy Allah tərəfindən mühafizə altına alınmışdır.

Necə ki, bunu uca Rəbbimiz Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-ə; “sənə oxudacağıq, sən də unutmayacaqsan” (Əla surəsi, 6) ayəsi ilə vəhy etmişdir. Bu ayənin də bildirdiyi kimi, Allah Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-ə oxudulan heç bir ayəni unutdurmamışdır. Dolayısilə, Quranda unudulan və ya əskik qalan bir ayə ola bilməz.

Zina ilə bağlı ayəni keçinin yeməsi iddiasında isə Allahın ayəsində “saxlanılmış və qorunmuş” kitab olaraq təsvir etdiyi Qurandan bir ayənin çıxdığı, digər bir sözlə, haşa, Allahın ayəni qoruya bilmədiyi iddia edilir (Allahı tənzih edirik). Bu, başlı-başına həmin ayələri rədd etmək, Allahın sözündən şübhə etmək və dindən çıxmaq deməkdir. Üstəlik, uydurma hədislərlə xəlifə hz. Ömərə açıq şəkildə böhtan atılır. Bu böhtana görə hz. Ömər; “Quranda olmayan bir hökmü bilir, Quranda olmadığına baxmayaraq, Mədinə minbərində bunu bir ayə kimi açıqlayır, buna heç bir səhabə qarşı çıxmır, hz. Ömər də dedi-qodudan qorxduğu üçün bunu Qurana daxil edə bilmir” kimi bir mövqeyə gətirilir. Şübhəsiz ki, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in bir xəlifəsinin Quranda olmayan bir hökmü “əslində bu Quranda vardı” deyərək açıqlaması qeyri-mümkündür. Bu, hz. Ömərin Quranın qorunmuş bir kitab olduğu həqiqətini rədd etməsi deməkdir ki, bu da Onun Allahın hökmünə qarşı çıxması deməkdir (hz. Öməri tənzih edirik). Şübhəsiz ki, bu, saxta hədislərlə hz. Ömərə atılmış iyrənc bir böhtandır.

Bununla yanaşı, Qurandakı bir ayənin qorunmadığına dair minbərdə verilən açıqlamaya heç bir səhabənin qarşı çıxmadığı bildirilərək səhabələrə də böyük bir böhtan atılmışdır. Belə azğın bir iddiaya səhabələrin hamısının kəskin şəkildə və dərhal Qurandan dəlil göstərərək qarşı çıxacaqları aydındır.

Hz. Ömərə həmin bu saxta hədislərlə atılmış digər bir iyrənc böhtan isə “Quranda olduğunu düşündüyü bir hökmü dedi-qodudan çəkindiyi üçün açıqlaya bilmədiyi” iddiasıdır. Bu həmin hədisi uyduran saxtakar alimlərin Allaha, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-ə, xəlifələrə və səhabələrə baxış prizmasının nə qədər yanlış və qorxunc olduğunu açıq şəkildə göstərir. Hz. Ömər Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-i nümunə götürmüş, bütün həyatı boyu Allah üçün yaşamış, bunun naminə çox müxtəlif çətinliklərə sinə gərmiş, Allaha, Peyğəmbər (s.ə.v) və Qurana iman və qoruyuculuq məsələsində ölümü gözə almış saleh müsəlmandır. Həyatı boyu qınayanın qınamasından, ölümdən, müharibələrdən, təhdidlərdən əsla çəkinməyən, Allahdan başqa heç kimdən qorxmayan bu üstün və mübarək insanın “dedi-qodudan qorxduğu üçün Qurandan çıxarılmış bir ayəni açıqlamaqdan çəkindiyi” açıqlaması İslamla əlaqəsi olmayan xəstə bir zehniyyətin yaratdığı murdar, böhtan dolu açıqlamadır.

Bütün bunlarla yanaşı, zina barəsindəki hökm Quranda olduqca ətraflı şəkildə açıqlanmışdır və rəcm adlandırılan vəhşilik Quranda qətiyyən yoxdur. Əgər rəcm cəzası həmin dırnaqarası alimlərin uydurmalarına görə Quranda mövcuddursa, onda Quranda zina barəsində necə iki fərqli hökm verilmiş ola bilər? İndi zina barəsində Quranda Rəbbimizin verdiyi tək keçərli hökmü ayələrlə açıqlayaq: