Adiyat surəsi
Meal: Musayev, Bulaç
And olsun tövşüyə-tövşüyə çapanlara!
Soluk soluğa koşan (at)lara andolsun, 100:1
And olsun dırnaqları ilə qığılcım çıxaranlara!
(Tırnaklarıyla) Ateş saçanlara, 100:2
And olsun sübh çağı həmlə edənlərə ki,
Sabah vakti baskın yapanlara. 100:3
hücuma keçib tozanaq qaldıraraq
Derken, orada tozu dumana katanlara, 100:4
qoşunun içərisinə soxulurlar.
Bununla bir (düşman) topluluğun orta yerine kadar dalanlara. 100:5
Həqiqətən, insan Rəbbinə qarşı yaman nankordur.
Gerçekten insan, Rabbine karşı nankördür. 100:6
Özü də bunun şahididir.
Ve gerçekten, kendisi buna şahiddir. 100:7
Həqiqətən, o, var-dövlətə çox hərisdir.
Muhakkak o, mal sevgisinden dolayı (bencil ve cimri tutumundan) çok katıdır. 100:8
Məgər o bilmir ki, qəbirlərdə olanlar çıxardılacağı
Yine de bilmeyecek mi? Kabirlerde olanların 'deşilip dışa atıldığı,' 100:9
və kökslərdə olanlar aşkar ediləcəyi zaman –
Göğüslerde olanların derlenip-devşirildiği zamanı? 100:10
məhz o gün Rəbbi onlardan xəbərdar olacaqdır?
Şüphesiz, o gün Rableri, kendilerinden gerçekten haberdardır. 100:11